Radiostilte

Als je maar weet dat ik aan je denk. En benieuwd ben waar je over denkt. Ergens kan ik wel een inschatting maken, je bent aan het kijken of je je huidige relatie gaat beëindigen. Lijkt me een lastige keuze, je hebt me ontmoet op 3 oktober, uur of 10 s’avonds…. En het klikte. Jeuzesmina wat klikte het. In het begin niet zo, maar dat was omdat ik je in eerste instantie vervelend vond. Dat ging al snel voorbij, en na een tijdje vond ik je best wel leuk.

A en R gingen ballen, wij bleven over. Volgens mij dachten die twee dat we allebei ook lekker naar ons eigen huis zouden gaan, maar dat liep ietwat anders. We hebben zitten praten, zijn nog naar de kroeg geweest, hebben verder lopen praten, zijn door leiden gaan wandelen en het klikte. Allejeuzesmina wat klikte het. Sinds lange tijd voelde ik weer wat, en misschien klinkt het heel gek omdat ik je maar 1 keer heb gezien, maar vanaf dat moment heb ik serieus het idee dat ik gek op je ben. En jij volgens mij ook wel een klein beetje op mij. Of misschien wel meer dan een klein beetje. Ergens vind ik het eng, maar ik ben in ieder geval blij dat ik sinds lange tijd weer wat “voelde”. Meer dan lust, meer dan makkelijk en snel contact.

Ik weet eigenlijk niet of je weet wat je met me hebt gedaan. Zelf weet ik dat eigenlijk ook niet. Misschien denk je wel dat het voor mij een grap is, dat ik dit vaker doe. Dit soort dingen doe ik niet zo heel vaak, das misschien maar beter ook. Maar deze radiostilte is voor mij ook best ingewikkeld, moet je nagaan hoe die voor jou is.

Ik weet niet wat er verder van gaat komen, misschien zien we elkaar wel nooit meer. Wat ik wel weet is dat je in m’n hoofd zit en er voor mij voorlopig niet meer uit te komen.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Telefonische acquisitie

Pak nou eens die telefoon op en ga bellen! Nee, geen zin in. Ik doe wel net alsof ik ergens heel druk mee bezig ben. Typen werkt altijd goed, beetje moeilijk kijken en je hebt zo het gevoel alsof mensen denken dat je daadwerkelijk aan het werk bent. Ik moet eerlijk bekennen dat ik hier wel heel erg goed in ben geworden. Dat kun je zowel positief als negatief zien. Ik maak mijn afspraken meestal op een andere manier!

Via linkedin benader ik in 1 keer een hele groep potentiele klanten. Ik schrijf 1 keer een mooi bericht en spreek per mail af wanneer ik langs kom om een presentatie te geven of om mijn bericht toe te lichten. Naar mijn mening zitten steeds minder mensen te wachten op telefonische acquisitie. Ik in ieder geval wel, heb er niet zoveel mee. Ik kán het wel, maar ik vind het gewoon een beetje “mwah mwah”. Soms valt alles ook gewoon een stuk makkelijker. Of je hebt een product wat gewoon makkelijker aansluit bij de markt, dat je er minder aan hoeft te trekken. Het product waar ik mij nu voor inzet is niet zo, het is een oplossing die in sommige gevallen interessant kan zijn. Maar het échte voordeel zie ik meestal niet en als ik het al zie, is het best lastig om dat uit te leggen. In het kort komt het hierop neer; “geef mij een paar duizend euro per week, dan zorg ik dat de fysieke risico’s tot een minimum beperkt blijven”. Uhh, ja. Dat dus.

Een andere manier om niet de telefoon te hoeven pakken is het gebruiken van je netwerk. Hoe mooi is het als er klanten zijn die je willen helpen bij het werven van nieuwe klanten. Sinds een maand of 2 gebruik ik standaard de zin “Ken jij nog andere bedrijven voor wie mijn dienstverlening interessant is? “. In het begin kreeg ik nog wel eens een scheve blik terug, of een reactie als “jij bent toch de sales-man??!!”. Als je uitlegt waarom je het vraagt dan komen ze daar wel op terug. Je zet je klant namelijk op een voetstuk en maakt ze belangrijk. Jij denkt met de klant mee tijdens beslissingen, waarom zou de klant dan niet met jou meedenken? Vooral in kleine gemeenten (lees: gehuchten) kom je hier een aardig eind mee. Je gesprekspartner kent de bakker, fietsenmaker en de groenteboer bij naam. Maar ook de bedrijven die interessant zijn voor jou kent hij prima, weet wie de beslissingen neemt en aan welke touwtjes je het beste kunt trekken. Meermaals komt het voor dat ik een week of twee weken later weer in dezelfde regio kom, op afspraak bij een klant via via.

Maar waar ik echt niet onderuit kan, bellen. Ik ga de telefoon maar weer eens oppakken, straks vragen ze nog wat ik precies aan het schrijven ben….

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Schlager party

Beregoed.de eindigt op DE. Dat staat niet voor debiel, wat soms wel het geval is, maar voor deutschland. Duitse roots moet je sterk houden, het makkelijkst via een leuk feestje. In Duitsland. Van acht uur lang.

Wereldsterren als Hélène Fischer, DJ ötzi en Matthias Reim zijn dan van harte welkom. Handig is het als je je verkleed als een complete idioot, in volledige Tiroler outfit. Wollen sokken, kniebund hose, Tiroler overhemd en een Tirools hoedje. Waarom? Gewoon omdat het kan. Dat is soms meer dan genoeg en meer dan je nodig hebt. Als je toch niet weet wat je aan het doen bent, kun je er maar beter om lachen!

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Zwarte piet

Daar is al genoeg over gezegd. Oké, ik wil er wel 1 ding over zeggen dan.

Je moet met je tijd meegaan. Oude mannen met witte baarden en hulpjes met rode lippenstift en kroeshaar zijn misschien niet meer van deze tijd. Laten we een koalabeer met roze lippenstift en afzichtelijk haar inzetten om Sinterklaas en zwarte piet te vergeten. De koalabeer kan volgens mij best wel worden geholpen door katten met 3 poten. Zijn die ook nog bruikbaar.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Keuzes

Ineens heb je het. Je hebt geen idee wat je gaat doen. Of wat je hebt gedaan de afgelopen jaren. Ja, gedaan waar je zin in had en wat in eerste instantie wel een goed idee leek. Soms was het daadwerkelijk een goed plan, maar meestal was het een van de slechtere. Erom lachen is dan meestal het makkelijkst….

Ik heb dat met werk. Met een carrière. Met een relatie. Met een toekomst. Het lijkt wel of iedereen om me heen precies weet waar ze mee bezig zijn en welke kant ze op moeten en ik stuurloos ronddobber. Bij wind tegen word ik achteruit geblazen en als er sterke stroming is, dan ga ik die kant uit. Of de andere kant op, omdat het zo lekker is om tegen de stroom in te gaan. Werk is altijd aanwezig geweest, ik heb nog nooit geen werk gehad. Maar waren het banen waar ik voor ging? Nee, eigenlijk allemaal niet. Het waren dingen die op m’n pad kwamen en die ik heb genomen. Benieuwd wat er daar allemaal gebeurde en wie er werkten. Met wat voor mensen had je contact, met wie moet je zaken doen. Want het gaat altijd om zaken, euros draaien en goed zijn voor het bedrijf. Eigenlijk, als ik heel eerlijk ben, is er niks te bedenken dat saaier is dan dat. Wie wil het nou over geld hebben? Of sterker nog, wie wil er geld verdienen voor de baas? Eigenlijk te belachelijk voor woorden… Voor jezelf beginnen? Goed idee, maar dan heb ik weer geen idee waarin of wat, of hoe.

Denk aan je carrière. Dat krijg je te horen als je op school zit, aan het studeren bent en in de keuze van je (loop)baan. Sowieso klinkklare onzin wat mij betreft. Ik heb nog nooit aan mijn carrière gedacht op een manier waarin je een keuze maakt. Dat is het enige voordeel als je geen idee heb wat je moet gaan doen, je hoeft geen keuze te maken. Je zit gewoon lekker op je stuurloze bootje en lacht naar iedereen die het druk heeft met “carrière” maken. Soms als een boer met kiespijn, omdat de minst capabele collega een promotie krijgt omdat die tot z’n elleboog in de endeldarm van de baas zit. De enige keuze die je dan volgens mij hebt is bedenken dat je geen idee hebt wat je gaat doen, maar dat dit niet goed voelt. En dus “job-hop” je verder.

Soms moet je ook een risico nemen. En durven nemen. Relaties zijn een risico. De metafoor met op school zitten is snel gemaakt, voor mij althans. Als je op school zit wil je niets liever dan van school af, dat het stopt. Maar als je dan van school afgaat merk je dat het eigenlijk wel heel lekker makkelijk was, prima leventje. Ik heb geen hekel aan school ( of een relatie), maar je moet wel op school zitten met een reden. Met een doel. Keuzes!

Toekomst. Om naar de toekomst te kunnen kijken moet je je heden en verleden goed kennen. Als je al jarenlang maar wat doet is dat lastig. Heel veel mensen weten wat ze willen in de toekomst, hebben een plan en werken daarnaartoe. Ik niet, toekomst gaat bij mij niet verder dan een week, het weekend of misschien een maand later als er echt iets leuks gepland staat. Soms gaat het zelfs niet verder dan een dag. En dat vind ik prima, al zou ik wel graag een doel hebben. Of een stappenplan naar iets episch. Ik hou het er maar op dat mijn doel is om geen doel te hebben. En vergeet niet, het leven is als Lucille werner. Het kan vreemd lopen.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Wir sind endlich da!


Ich bin der king…

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Eerste post!

Jarenlang heb ik al geen idee wat ik aan het doen ben. Gelukkig weet ik ook niet wat ik gedaan heb. Dat maakt het lekker overzichtelijk.

Posted in Uncategorized | Leave a comment